Artikelen
Een bijzondere ontmoeting

Deze vrouw van 71 bleek een bron van wijsheid, grappigheid en eigenheid te zijn…Ik hield me gisteren schuil in de bioscoop, even ontsnappen aan de hitte. En er bleek nog één iemand net zo vreemd als ik te zijn.
Na de film vroeg de vrouw mij, een psychotherapeut van 71, zo bleek later, of ik mee wat ging drinken. Immers waren we de enige twee in die grote, donkere zaal en even napraten over de film is leuk. Dus ja, we drinken samen een glas wijn, in de hitte, dat wel.

De vrouw van 71 bleek een bron van wijsheid, grappigheid en eigenheid te zijn. Ze was haar hele werkende leven al psychotherapeut en vertelde dat ze al 40 jaar samen was met haar man. Over hoe zo’n lange relatie zich ontwikkelt en over de hobbels en therapieën die zij samen hadden gehad om ook echt samen te blijven.
Over het leed van het niet kunnen krijgen van kinderen om vervolgens op haar 40ste toen alsnog zwanger te worden en over de impact daarvan.
Ze vertelde over vreemdgaan en bij elkaar blijven.
Over hoe je rust ervaart. En over de levensfases.
Zij, die zei, ik ben aan het afbouwen op het leven, zonder dat haar dat negatief maakte, maar met meer focus op al haar herinneringen. Ze keek mij aan en zei zoiets als ‘jij snapt het wel, hoe de dingen werken’. Ik dacht er het mijne van. “Ik snap vooral heel weinig en ik verwonder me graag” zei ik. Maar misschien is dat de formule? Het niet perse willen snappen en je verwonderen?
En ik vertelde haar dat ik het haar waarschijnlijk niet na kan doen. Veertig jaar bij dezelfde partner zijn en daar lief en leed mee delen. Tenzij ik oud en gerimpeld mag worden en my true love ergens in de komende jaren ontmoet. Of misschien heb ik hem al ontmoet en moet dat zich nog gaan zetten. De vrouw glimlachte.

Het was mooi. Deze vreemde vrouw. Deze vreemde zetting. Dit heerlijke gesprek. We wisselden nummers uit, maar waarschijnlijk zie ik haar niet meer. En dat is ook goed. Deze one-time-inspirerende-ontmoeten zijn er om er maar één te zijn maar wel om ongelooflijk veel van na te genieten.

Fijne dag jullie,
Ik zie je!
www.praktijkeigen.nl

Andere schrijfsels van Do

Alleen in het bos

Alleen in het bos

Ik had weer wat bedacht. Drie dagen met mezelf de bossen van Luxemburg in om te hiken. Alleen in het bos, klimmen, klauteren op de rotsen en hier een daar een watertje oversteken. Het was best pittig. Maar wilde het, want ik ben dol hiken, dol op bos en vind het...

Lees meer
Kennismaken met familieopstellingen

Kennismaken met familieopstellingen

𝐕𝐞𝐞𝐥 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐞𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐦𝐞 𝐯𝐫𝐚𝐠𝐞𝐧 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐟𝐚𝐦𝐢𝐥𝐢𝐞- 𝐞𝐧 𝐨𝐫𝐠𝐚𝐧𝐢𝐬𝐚𝐭𝐢𝐞𝐨𝐩𝐬𝐭𝐞𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧. "Hoe werkt dat dan?" en "Ik wil wel, maar ben er ook een beetje huiverig voor...."...

Lees meer
Een familieopstelling? Waarom zou je?

Een familieopstelling? Waarom zou je?

Ik was 30 toen ik mijn eerste familieopstelling deed. Ik was de kersverse moeder van mijn eerste kind. En vooral was ik moe, overprikkelend en in de war van de nieuwe verantwoordelijkheid die ik droeg. En ik had veel vragen. Want hoe doe ik dat als moeder? Hoe deed...

Lees meer