Hier een deel uit mijn oudejaarsconference 2019…

2019 So, it’s never a straight line…

25 januari 2019. Yes, daar zit ik dan! Bij de KVK. Mijn baan bij GITP op gezegd en mijn PraktijkEigen gaat van start.
Zonder angst, gewoon er open in gesprongen. Nee, niet roekeloos gesprongen gelukkig, dat deed ik vroeger (😉) maar wel gewoon gaan. De risico’s die anderen zagen, zag ik niet, of wel, maar ik leef mijn intuïtie. Ik heb mogen putten (en nog steeds) uit mijn grote netwerk. Ik mag mijn talenten volledig inzetten. En daar ben ik dankbaar voor. Het voelde en voelt nog steeds aan alle kanten als de juiste beslissing. Vrijheid en balans. Rust en zekerheid. Ik heb nog geen moment angst gehad dat er geen opdrachten zouden komen en ik ervaar daarin ook geen druk, want slaagt het niet, dan voel ik geen enkele schaamte om weer een baan te zoeken. En die instelling is vrijheid en met die vrije geest koop ik als het ware energie voor de dingen en gedachten die er wel toe doen.

Twee motto’s dit jaar: ik rij filevrij en geen stress. Die eerste is soms lastig, maar ik mag niet klagen. File-tijd is tegenwoordig Mee-Zing-Tijd.
En zonder stress, want stress heb ik de afgelopen jaren wel genoeg gehad. En dus ben ik 2019 begonnen met een stress-vrij jaar en daar houd ik me ook in 2020 aan. Het leven is immers te kort voor schouderklachten en hoofdpijn. Of ik dan nooit meer stress ervaar? Nee, echt heel weinig. Mijn lijf geeft te goed aan wanneer mijn hoofd vol is en kennelijk heb ik geleerd (dat was een harde les ja) om daar naar te luisteren. (lesson learned)

Ik begin te wennen aan het gescheiden leven. Aan het alleen eten met mijn twee boys aan tafel. Aan dat dit mijn/ons gezin is. En ook al was het mijn eigen keuze, de gevolgen kun je niet allemaal overzien. Nee geen spijt, maar natuurlijk een gemis, een gefaal. Tenminste zo keek ik er naar. Nu zie ik het als een juiste keuze. Ik ben gelukkiger, voel me vrijer, voel meer ruimte, meer balans. En gelukkig kunnen de vader van mijn kinderen en ik heel goed samen. Alles voor de kinderen, we doen wat nodig is binnen deze nieuwe zetting. Dat is goed. Daar ben ik heel trots op. #hoogtepunt: met zijn vieren naar de Efteling. Onze oude gezin voor 1 dag samen. Wat een geluk dat dat kan. De kinderen en wij hebben een topdag gehad… #droomvlucht.

PraktijkEigen. De naam Eigen koos ik niet voor niks. Eigen heb ik dit jaar aan alle kanten uitgestraald. Ik was naar mezelf op zoek, al een tijdje. Los leren komen van patronen en systemen. Kennelijk had ik daar 38 jaar voor nodig….(sommige dingen duren korter, i know…maar goede dingen kosten tijd…) en het is nooit een rechte lijn. Ik heb vast nog vele stappen te zetten, maar voor mijn gevoel ben ik al een heel eind op weg. 2019 liet me zien dat er altijd lessen te leren te zijn, ik denk dus dat dat nooit stopt. Ik geef me er dan ook gewoon aan over… #nocontrolisfreedom
Eigenheid, Eigenwijs, Eigenweg — ze noemen het zelfliefde, maar in ieder geval, leven zonder de validatie van een ander. Doen wat goed voelt en wat klopt. En omdat het direct heel goed ging met PraktijkEigen moest ik zelfs nog vaker Nee leren zeggen, zodat ik mijn energie in de juiste dingen steek in plaats van kies voor geld of gemak. Soms dus even geen klussen aannemen om ruimte te maken voor mijn kids en mijzelf. Om te mijmeren.

Tjee, ik heb veel mogen mijmeren dit jaar. Ik hoop die trend voort te zetten in 2020….

Familie Familie. Ik begon met mijn jaar met heel duidelijk (soms te duidelijk) mijn grenzen aangeven. Dit is hoe ik het wil en als jij dat niet wilt, dan houdt het op. In familie-relaties is dat radicaal ja. Maar het heeft er wel voor gezorgd dat de gemoederen nu weer rustig zijn. Dat we samen kunnen zijn (voor mij) zonder spanning. Gewoon ontspannen. Zoveel mogelijk vanuit liefde. Een kunst…

Tja en dan de liefde. De liefde, De liefde, De liefde…
Ik bedacht me de afgelopen jaren dat de liefde dan nu wel perse moest slagen. Immers, ik ben gescheiden en moet en zal een nieuw gezin maken voor mijn kinderen. Poppetje erin, poppetje eruit. Helaas pindakaas. Dat bleek niet de realiteit. De liefde op deze leeftijd (tenminste ik denk dat het ook leeftijd is, argh) vraagt meer tijd, meer verdieping, meer lagen, meer overleg, meer goed aangeven wat je wilt en niet wilt. En dat is soms knap lastig. Zeker als er andere kinderen in het spel zijn. Je bent niet meer met zijn tweeen. Ik vind het een grote uitdaging… en misschien moet ik die uitdaging in 2020 niet zo groots maken. Niet als zo groot zien. Maar gewoon als: ach we zien wel… slagen hoeft niet, als we het maar goed hebben samen… zou dat dan de simpele formule voor een goed huwelijk zijn? Ik weet het niet. Ik weet wel (en daar ben ik dit jaar goed mee gestart) dat het in ieder geval gaat over zelfliefde. Mezelf liefhebben. Ik mag er gewoon zijn. Met alles wat ik in me heb. Ook mijn minder mooie kanten. It’s all part of the game. Ik denk dat ik er toch wel naar streefde om perfect zijn. Onmogelijke job natuurlijk…. en ook saai. Perfect. Naaa neee. Dat gaan we dus ook niet meer doen in 2020. Not perfect at all. Maar wel met goede intenties :-)…

Dieptepunten… hmm, nou misschien wel dat ik me een (1x, valt mee toch?) zo slecht voelde, omdat mijn onderbuik, mijn systeem, mijn intuïtie al aangaf dat de dingen niet meer goed zouden komen in mijn relatie. En dat voelen is een, maar daar aan toe geven is twee…
En natuurlijk ook hoe ik oververhit, omdat ik zo nodig nog een verhaal moest posten op Instagram (tja) te laat aankom op mijn yogales…waarbij dus iedereen al is begonnen met ontspannen en ik zo geluidloos mogelijk (lees: dat lukt niet) mijn matje probeer recht te leggen en mijn ademhaling onder controle wil krijgen… En als dat het dieptepunt is. Oke. Daar doen we het voor.

Een paar hoogtepunten:
Eigen PraktijkEigen
Eigen EigenSieraad (nog 1 jaar en dan ben ik officieel opgeleid tot edelsmid)
Reis door Thailand met mezelf. Wat een prachtig land. Al was het soms ook saai en eenzaam alleen. Vooral alleen eten, geen bal aan. Maar ook wel weer stoer en fijn om te doen wat ik al jaren wilde doen. Duiken in de tropsiche zee. Weer een verre reis maken. Did it in 2019! En voor 2020 staat Jordanie op de planning.
Reisjes met vriendinnen: Ibiza (check), Frankfurt (check), Parijs (met de liefde toen), Hamburg (ook met de liefde toen)

Lessons Learned: It takes two.. het is niet alleen ik die de dingen soms niet handig aanpakt. Het zijn twee mensen in een relatie die de dingen soms niet handig aanpakken. (lesson 1) … Vrienden. Die zijn het allerbelangrijkste. Ze zijn er altijd. Dankbaar! (lesson 2)
Ik kan veel meer dan ik denk (lesson 3) Ja wow. Ik kan veeeeel meer dan ik denk… Dat betekent dat ik nog meer kan dan ik dit jaar al heb gedaan. Woooeee nu al in zin 2020… 🙂

Op naar avontuur, reizen en ontdekken.
Voor 2020 staat er eerst het kopen van een huis op de planning… daarna heel vlug weer het vliegtuig in….oh en een beetje trainen en coachen natuurlijk…

Zin in. Zin in, Zin in!
Het leven lacht.